This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

PRZESTRZEŃ LOGICZNA

Jeśli potrzebuje bajtu 5000, nie musi pobierać wszystkich danych od 1 do 4999 i przeliczać całej drogi. Procesor rozkazuje ob­wodom pamięci adresowej wybrać potrzebną infor­mację i natychmiast zostanie do niego przekazany od­powiedni bajt. Przestrzeń komputerowa jest zatem al­gebraiczna w samym swoim projekcie, składa się bo­wiem z serii ponumerowanych punktów lub jednostek. Numerowanie albo adresowanie przestrzeni wywo­dzi się z geometrii analitycznej; datuje się od czasów Kartezjusza. Ma ono zasadnicze znaczenie dla odda­nia fizycznej przestrzeni pamięci do dyspozycji pro­gramisty. Przestrzeń komputerowa staje się podatna, możliwa do manipulacji, ponieważ jest adresowana.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

INTELIGENTNE WYKORZYSTANIE

Umiejętność inteligentnego wykorzysta­nia dostępnej przestrzeni jest podstawową zaletą w rzemiośle programowania komputerowego.W większości komputerów każdy bajt lub słowo ma swój numer, który nazywamy adresem. Numery są na ogół przypisywane kolejno, poczynając od zera aż do wyczerpania pojemności pamięci maszyny; w ten spo­sób każdy bajt jest wybiórczo dostępny dla proceso­ra centralnego. Szybki, tak zwany swobodny (random) dostęp jest cechą definiującą pamięć komputera. Jed­nakże dostęp, choć po angielsku znaczy „przypadko­wy”, nie jest przypadkowy w sensie probalistycznym. Procesor dokładnie wie, jakiej części danych potrzebu­je, a aby je uzyskać, może bezpośrednio sięgnąć do potrzebnego bajtu lub słowa.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NA WIELKĄ SKALĘ

Jednym z celów integracji na wielką skalę (umieszczenie na jednej kostce coraz większej liczby obwodów) jest osiągnięcie za te sa­me pieniądze pamięci o większej pojemności, a mimo to za każdym razem, gdy inżynier dostarcza więcej pa­mięci, programiści decydują, że mogą podjąć nowe rodzaje problemów, które poprzednio nawet dla więk­szych maszyn wymagały zbyt dużej ilości danych. Nie musimy się obawiać, iż takie problemy zostaną roz­wiązane w bliskiej przyszłości. Zapamiętanie wszyst­kich ruchów w grze w szachy, w przypadku pamięci używającej jako swych komórek pojedynczych ato­mów, wymagałoby być może całej materii wszechświa­ta. Brak przestrzeni jest jednym z dwóch głównych ograniczeń świata elektronicznego. Innym jest czas komputerowy.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WYZNACZONE GRANICE

Wyznacza to gra­nice pamięci. Jest to ograniczenie praktyczne, które występuje od początku ery komputerowej i będzie na­dal istniało w przyszłości, jaką możemy przewidzieć. Niewątpliwie, każde udoskonalenie technologii, każ­da nowa generacja maszyn zmniejsza niedostatek pa­mięci. Pierwsze komputery z końca lat czterdziestych miały zaledwie kilkaset lub kilka tysięcy bitów pa­mięci, a dzisiaj nawet mikrokomputery (modele biur­kowe) są standardowo wyposażone w pamięci setek tysięcy bitów. Jednak nadal pamięć tranzystorowa jest relatywnie kosztowna, a nigdy nie uda się zaspokoić apetytu programisty w zakresie wielkości miejsca, w którym może działać jego program.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!