Uruchamianie instalacji

Aby przejść do kolejnego okna instalatora, lewym przyciskiem myszy kliknij widoczny w oknie kreatora instalacji przycisk Dalej. W następnej kolejności na ekranie pojawi się okno. Poza poleceniem Zainstaluj teraz, dostępne są w nim także opcje: O czym należy wiedzieć przed zainstalowaniem systemu Windows i Napraw komputer. Pierwsza z nich dotyczy kilku porad odnośnie do instalacji, druga natomiast jest pomocna wówczas, gdy np. w komputerze już jest zainstalowany system Windows 7, ale z jakichś powodów mamy problem z jego uruchomieniem. Aby kontynuować instalację, kliknij przycisk opcji Zainstaluj teraz. Po uruchomieniu procesu instalacji w oknie instalatora wyświetlone zostają warunki licencji użytkowania systemu Windows 7. Powinieneś się z nimi zapoznać, a następnie – aby kontynuować instalację, musisz je zaakceptować. W kolejnym kroku instalacji określasz jej rodzaj.

Rozpoczęcie instalacji

Aby uruchomić instalację systemu, umieść w napędzie oryginalną płytę instalacyjną Windows 7 i zrestartuj komputer. BIOS komputera, odnajdując w napędzie płytę, uruchomi z niej program instalatora systemu (lub wyświetli monit o naciśnięcie dowolnego klawisza w celu uruchomienia komputera z dysku CD lub DVD). Po uruchomieniu in stalatora na ekranie pojawi się okno dialogowe. Wyświetla ono preferowany język, format godziny i waluty oraz układ klawiatury dla polskojęzycznej wersji Windows. Domyślnie językiem systemu będzie polski, godzina będzie wyświetlana w trybie 24- -godzinnym, walutą będzie złoty, a klawiatura będzie obsługiwana w układzie Polski (programisty). Jeśli chcesz zmienić któreś z tych ustawień, rozwiń listę danego pola i wybierz nowe. Układ klawiatury Polski (programisty) umożliwia wyprowadzanie na ekran znaków diakrytycznych (q, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ż, ż) przez równoczesne użycie prawego klawisza <Alt> i litery, z której wywodzi się dany znak, np. „q” uzyskuje się ze znaku „a”, „ó” ze znaku „o” itp. Wyjątkiem jest znak „ź”, który uzyskamy, używajqc z klawiszem <Alt> litery x.

Uruchomienie instalatora systemu z napędu DVD/CD

Przed instalacją przygotuj płytę DVD z wersją instalacyjną Windows, którą otrzymałeś przy zakupie licencji. Musisz także w ustawieniach tzw. BIOS-u komputera ustawić opcję bootowania (wczytywania systemu) z napędu DVD/CD. BIOS (Basic Input/Output System) to zestaw podstawowych instrukcji komputera zapisany w pamięci stałej na jego płycie głównej. Gdy włączasz komputer, w pierwszej kolejności wykonywane są procedury BIOS-u: testowanie układów płyty głównej (np. pamięci RAM, karty grafiki), dysków twardych, klawiatury itd., odszukanie wskazanego napędu dyskowego i uruchomienie systemu operacyjnego. Dostęp do ustawień BIOS-u komputera uzyskasz poprzez specjalny program Setup BIOS. Uruchomisz go zaraz po włączeniu komputera, naciskając przez kilka sekund odpowiedni klawisz na klawiaturze (dla większości BIOS-ów jest to klawisz <Del>, <F1> lub <Esć>). Ustawień i konfiguracji BIOS-u powinni dokonywać tylko i wyłącznie zaawansowani użytkownicy komputerów, którzy mają niezbędną wiedzę na ten temat. Niewłaściwie skonfigurowany BIOS zwykle jest przyczyną unieruchomienia lub wadliwej pracy komputera. Dlatego jeśli nie jesteś w stanie dokonać wspomnianej konfiguracji, poproś
o pomoc bardziej doświadczonego użytkownika komputera.

System FAT

Chociaż oferuje większą szybkość dostępu do plików niż NTFS, to niestety nie oferuje w przeciwieństwie do niego opcji zabezpieczenia dostępu do plików czy szyfrowania ich zawartości. Windows 7 preferuje podobnie jak Windows Vista system plików NTFS. Dlatego dysk (partycja), na którym chcesz zainstalować tę wersję Windows, albo ma już przypisany system NTFS, albo zostanie przeformatowany do tego systemu w czasie instalacji. W tym drugim przypadku, jeśli na dysku są zapisane ważne dla ciebie dane, to przed instalacją nowego systemu zarchiwizuj je – podczas formatowania wszystkie dane zapisane na dysku (partycji) są usuwane. Pamiętaj także, że bez względu na to, czy jest to dysk z systemem FAT czy NTFS, musisz przeznaczyć na nim minimum od 16 do 20 GB (w zależności od wersji systemu) przestrzeni dla potrzeb instalacji Windows 7.  Oprócz folderu Windows na dysku (partycji) zapisany zostaje także plik wymiany, folder systemowy Program Files wraz z plikami, folder Użytkownicy oraz kilka innych folderów systemowych. Zdecydowanie zalecanym sposobem instalacji niestandardowej jest instalowanie Windows na pustym dysku. Jeśli jest to nowy dysk, na którym jeszcze nie utworzono żadnej partycji, instalator pozwoli ci ją utworzyć w czasie instalacji lub utworzy ją automatycznie.

Przygotowanie dysku komputera do instalacji

Przygotowując się do instalacji niestandardowej, a więc instalacji od podstaw, musisz zaplanować, na którym dysku twardym komputera, a dokładniej rzecz ujmując, na której partycji dysku chcesz zainstalować Windows. Jeśli w komputerze mamy kilka dysków, najlepszym rozwiązaniem jest instalacja systemu na najszybszym z nich. Dysk twardy komputera możesz dzielić na obszary logiczne nazywane partycjami. Każdy dysk ma minimum jedną partycję, ale może też mieć ich więcej (maksymalnie cztery). Np. dysk twardy o pojemności 160 GB możesz podzielić na dwie partycje: pierwsza partycja będzie miała pojemność 60 GB, druga 100 GB. Takie partycje, chociaż należą do tego samego dysku, w systemie Windows będą widoczne jako dwa oddzielne dyski, np. C: i D:. Podział dysków na partycje umożliwiają m.in. narzędzia dyskowe dostępne w Windows XP, Windows Vista czy w instalowanym Windows 7. Zapis danych na dysku twardym komputera (partycji) odbywa się przy wykorzystaniu tzw. systemu plików. Różne wersje Windows obsługują różne systemy plików, np. system Windows 98 obsługiwał tylko system FAT, system Windows XP obsługiwał dwa systemy: FAT i NTFS.

Drugi sposób to instalacja niestandardowa

Instalacja, podczas której system Windows 7 instalujesz „na nowo” w komputerze. Tę opcję wybieramy zwykle, gdy system, z którym pracowaliśmy do tej pory, nie może zostać uaktualniony do wybranej przez nas wersji Windows 7 – na przykład do tej pory korzystaliśmy z systemu Windows XP czy używaliśmy innej wersji Windows Vista niż zakupiona wersja Windows 7. Z opcji skorzystamy także wtedy, gdy w naszym komputerze nie ma jeszcze żadnego systemu operacyjnego lub chcemy zainstalować system Windows 7 na konkretnym, wybranym przez nas dysku twardym w komputerze. Pamiętaj! Podczas instalacji niestandardowej nie zostają zachowane programy zainstalowane w dotychczasowej wersji systemu Windows, podobnie jak pliki osobiste użytkowników czy ich ustawienia konfiguracyjne. Dlatego przed rozpoczęciem tego typu instalacji zaleca się archiwizację wszystkich ważnych dokumentów oraz plików na innym dysku twardym niż ten, na którym będzie instalowany Windows 7. Może to też być np. płyta CD czy DVD. W dalszej części rozdziału opisana została krok po kroku niestandardowa instalacja systemu Windows 7 w wersji Home Premium. Wiedz jednak, że w taki sam sposób przebiega instalacja innych wersji systemu (Professional czy Ultimate). Nie ma także znaczenia, czy instalujesz wersję 32- czy 64-bitową.

Instalacja systemu

Instalacja Windows 7 przebiega prawie w pełni automatycznie. Użytkownik w czasie instalacji określa jedynie jej rodzaj, dysk, na którym system ma zostać zainstalowany, wpisuje klucz produktu i tworzy konto użytkownika w systemie.
Rodzaje instalacji
Instalacja systemu z płyty instalacyjnej może odbywać się na dwa sposoby. Pierwszy sposób to uaktualnienie już istniejącej w komputerze wersji Windows (z tej opcji mogą skorzystać użytkownicy komputerów, na których jest zainstalowany system Windows Vista lub inna wersja Windows 7). Przy tej instalacji na komputerze zostaną zachowane wszystkie aplikacje, pliki i ustawienia z poprzedniego systemu Windows. Instalację uaktualniającą przeprowadzasz z poziomu obecnie zainstalowanej w twoim komputerze wersji Windows.
Pamiętaj, że uaktualniać nie możesz każdej wersji Windows. Po pierwsze, uaktualnienie dotyczy tylko licencjonowanych wersji. Po drugie, określone wersje Windows Vista można uaktualnić tylko do określonych wersji Windows 7. Np. Windows Vista Home Premium możesz uaktualnić jedynie do wersji Windows 7 Home Premium. Ponadto nie możesz uaktualniać 32-bitowej wersji Windows Vista do 64-bitowej wersji Windows 7 itd. Dlatego jeśli zdecydujesz się na instalację na swoim komputerze Windows 7 przez uaktualnienie, zanim zakupisz nową wersję systemu, skonsultuj się ze sprzedawcą.

Bezproblemowo z Windows 7 powinny współpracować obecnie sprzedawane komputery

Większość z nich ma 2- lub 4-rdzeniowe procesory i minimum 2 GB (gigabajty) pamięci operacyjnej RAM. Aby ułatwić posiadaczom starszych maszyn, których konfiguracja sprzętowa może nie podołać wymaganiom Windows 7, podjęcie decyzji, czy zakupić nowy sprzęt komputerowy dla potrzeb Windows 7, czy też pozostać przy starym, firma Microsoft udostępniła specjalny program Doradca uaktualnienia systemu Windows 7 (Windows 7 Upgrade Advisor), który możesz pobrać m.in. z oficjalnej strony Microsoft. Program po zainstalowaniu testuje podzespoły komputera (np. pamięć, procesor, dysk twardy, kartę graficzną itp.), a następnie wyświetla raport z wynikami tych testów. Na jego podstawie użytkownik dowie się, które z podzespołów jego komputera są w pełni kompatybilne z Windows 7, które wymagają doinstalowania nowych sterowników, a które z systemem współpracować nie będą. Sprawdź, czy Twój komputer jest gotowy na system Windows 7 Doradca uaktualnienia systemu Windows 7 sprawdza, czy komputer jest gotowy do uruchomienia systemu Windows 7.6dy program zakończy sprawdzamy określi dostępne opcje uaktualnienia i przedstawi wskazówki dotyczące rozwiązywania znalezionych problemów» systemem, programami i urządzeniami przed instalacją systemu Windows?. Informacje na temat komputera zostaną wysłane do firmy Microsoft, ale nie będą używane do ustalenia Twojej tożsamości ani kontaktowania się z Tobą. Aby uzyskać więcej informacji, przeczytaj zasady uchowania poi/fnossi informacji.

Windows 7 i wymagania sprzętowe

Pod kontrolą systemu Windows 7 z powodzeniem będzie pracował komputer, który spełnia określone wymagania sprzętowe, czyli dysponuje szybkim procesorem, wymaganą ilością pamięci operacyjnej RAM itd. Szczegółowe wymagania według producenta systemu (firmy Microsoft) są następujące: procesor taktowany zegarem min. 1 GHz; co najmniej 1 GB pamięci RAM dla wersji 32-bitowych i 2 GB dla wersji 64-bitowych; co najmniej 16 GB wolnej przestrzeni dyskowej dla wersji 32- -bitowych i 20 GB dla wersji 64-bitowych; napęd DVD;
karta graficzna obsługująca standard DirectX 9 i wyposażona w minimum 128 MB pamięci. Karta powinna także współpracować ze sterownikami typu WDDM (Windows Display Driver Model). Komputer powinien także zapewniać możliwość wyprowadzenia sygnału audio i umożliwiać podłączenie do sieci Internet. Z całą pewnością wymaganiom tym sprosta komputer, na którym płynnie działał system Windows Vista.

Wybierając wersję Windows 7

Decydujesz także, czy ma to być system 32- czy 64-bitowy. Jeśli twój komputer wykorzystuje starszy procesor 32-bitowy, to wybierasz 32-bitową wersję, jeśli jednak pracuje z procesorem 64-bitowym (jak w przypadku większości nowych komputerów), to możesz wybrać zarówno 32-, jak i 64-bitową wersję systemu.  System Windows 7 możesz kupić jako tzw. wersję OEM oraz wersję Box (pudełkową). Wersja OEM jest tańsza, jednak ma pewne ograniczenia – w chwili aktywowania systemu zostaje on przypisany do konkretnego komputera (jego płyty głównej), co oznacza, że nie będziesz go już mógł zainstalować, gdy np. wymienisz swój komputer na nowy. Wersja Box jest droższa i nie ma ograniczeń wersji OEM. Ponadto użytkownik tej wersji otrzymuje pełne wsparcie pomocy technicznej firmy Microsoft. W przypadku wersji OEM jest ono niedostępne – użytkownik ewentualne problemy techniczne rozwiązuje sam, dlatego też zakup wersji OEM jest zalecany dla bardziej zaawansowanych użytkowników komputerów.

error: Content is protected !!